สงกรานต์ปีนี้ ออกจะกลายเป็นสงครามก็ไม่เชิง ก็เล่นตายกัน 300 กว่า ก็อย่างเดิมเมาแล้วขับ แต่เราไม่เคยเมาเหล้า มัวแต่เมารัก เออ ว่าไปนั่น หยุดยาวผ่านมาก็ไปกทม มา ไปนั่งๆนอน+ไปวัดทำบุญ แต่ก็ดีกว่านอนอยู่บ้านไม่มีอะไรทำจนแทบเป็นบ้า คราวนี้ไปพีกที่บ้านกทมได้เห็นเจ้าเหมียวโรคจิตสองตัว ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงชนิดหนึ่งภายในบ้าน อีกชนิดก็เป็นหมาโรคจิตเช่นกัน ที่ชื้อลัคกี้ มันเป็นหมาที่เมื่อเจอเจ้าของหรือคนที่มันชอบ ก็จะเกิดอาการดีใจอย่างสุดๆ จนต้องคาบผ้าเพื่อไม่ให้ตัวมันส่งเสียงร้อง ถ้าไปแย่งผ้าจากปากมันไป มันก็จะเกิดอาการผีเข้า ทำอะไรไม่ถูก วิ่งไปวิ่งมา กินข้าวแทนคาบผ้า 555 เสียดายไม่ได้ถ่ายภาพไว้ ที่มันเป็นเช่นนี้

ก็เพราะเมื่อก่อนมีหมาขาวอีกตัว ซึ่งพอเจ้าลัคกี้มันเห่าดีใจ เจ้าหมาขาวก็จะขู่ฟอดๆ เพื่อเป็นการบอกว่า”เอ็งจะเห่าทำซากอะไร ข้ารำคาญโว้ย” จากนั้นมาลัคกี้ก็เลยต้องคาบผ้ามาจนถึงทุกวันนี้ ถึงแม้เจ้าหมาขาวอีกตัวจะตายไปแล้วก็ตาม

กลับมาที่เจ้าเหมียวโรคจิต มันมีด้วยกันสองตัว มันจะอาศัยภายในบ้านหลับนอน  ตัวหนึ่งเจ้าใหม่ และอีกตัวก็เจ้าขาว ทั้งสองตัวน่ารักน่ากอดมากๆ แต่เจ้าใหม่นั้นอุ้มกอดไม่ค่อยได้ เพราะมันเล่นเอากรงเล็บอันคมของมันขวิดข่วนเราให้ได้ลอยแผลอยู่เรื่อยไป จึงไม่ค่อยอยากไปยุ่งกับมันเท่าไร่นัก ส่วนเจ้าขาวนั้น ไม่ค่อยมีพฤตกรรมซาดิสต์แบบเจ้าใหม่ แต่มันดันเป็นโรคจิตชอบฉี่ไปเรื่อย ของทุกอย่างขาโต๊ะ ยันขาคน สองตัวนี้มีบางอย่างที่เหมือนกันคือชอบนอนกับคน เมื่อถึงเวลาคนนอนมันก็รีบวิ่งมานอนในห้องด้วยทันที่

นอกจากจะไปกทม คราวนี้แวะไปบางแสนบีชไปเช้าเย็นกลับ ไปนอนเก้าอี้ชายหาด รับลมร้อน คนไม่แน่นเท่าไหร่ รอบนี้โดนยัดเยียดให้เป็นคนขับรถทั้งไปและกลับ ช่วงสงกรานต์ผ่านมอเตอร์เวย์ไม่เสียตังส์ แถมไม่มีตำรวจ ขับซิ่งระเบิดไปเลย