โอ้ว…เด็กฝึกงานใหม่

ย๊ากกกกกกก จบวันที่สองของการฝึกงานณ บลจ.แห่งหนึ่ง ไปได้แบบเหงื่อตก นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ต้องตื่นหกโมงเช้าทุกวันจันทร์-ศุกร์ นั่งรถไฟฟ้าใต้ดิน ส่วนใหญ่จะยืน เพราะมันแน่นยิ่งกว่าปลากระป๋องตราสามแม่ครัวซะอีก จากพหลโยธินไปลงลุมพินี และต้องเตียว(เดิน)ไปอีกเกือบโล กว่าจะถึงตึกสินธร เมื่อวานวันแรก เล่นเอาเหงื่อแตกแต่เช้า แต่วันนี้จับทางได้ เดินชิวๆ ไปถึงก่อน 8 โมงครึ่ง สบายๆ

ในวันแรก(เมื่อวานนี้)มาถึงก็ให้โต๊ะนั่งเลย เป็นโต๊ะว่าง(ว่างจริงๆ ไม่มีอะไรวางอยู่เลย) และยังอุตส่าห์หา notebook มาให้ใช้ทำงาน ซึ่งถ้าไม่มีก็ไม่รู้จะทำงานอะไรได้เลย สำหรับงานวันนี้พี่ๆแจกงานที่ advance ขึ้นเป็นลำดับ ให้ลองทำ proposal ดู และวันต่อไปคาดว่าจะเข้มข้นขึ้นอีกเป็นแน่ซึ่งจริงๆ ก่อนจะมาฝึกก็คิดว่าคงจะเซ็งเป็นแน่เพราะอาจจะต้องได้ชงกาแฟและถ่ายเอกสาร เป็นงานหลัก แต่ผิดคาดเพราะไม่มีเลย มีแต่งานมาให้ลองฝึกลองทำ ถึงจะเป็นงานง่ายๆ แต่เราก็ไม่เคยทำ แต่ก็ดีเพราะเราได้ฝึกการทำงานจริง

แต่ที่รู้สึกดีมากเลยก็คือพี่ๆดูแลดีจริงๆ เลี้ยงข้าวกลางวันด้วย(อาจจะจำใจ) จริงๆก็เกรงใจ แต่เราก็ยังไม่รู้จักแถวนั้นสักเท่าไหร่

ที่บลจ.นี้ ไอ้เราก็ไปทำแผนกเกี่ยวกับ private, provident funds ก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องสักเท่าไหร่ เพราะที่ลงเรียนวิชากองทุนรวมไปก็แค่เปลือกๆ เอามาใช้อะไรไม่ได้สักอย่าง

แผนกนี้เป็นส่วนงานใหญ่มาก(มูลค่ากองทุน) พี่ๆทำงานกันแทบไม่ว่างทั้งวัน ทำให้เรารู้สึกว่าชีวิตการทำงานนี้มันเหนื่อยจริงๆโดยเฉพาะมนุษย์เงินเดือน

ตอนเย็นเลิกงานออกมา 5 โมงกว่าๆ แต่พี่ๆยังอยู่กันพรึ่บ ไม่รู้ว่าทำงานจริงๆมันเลิกกี่โมงกันแน่ วันนี้ลองเดินกลับทางเดิมใช้ใต้ดิน แวะสวนลุไนท์พลาซ่า ของเยอะแยะ ดูไม่ไหว เมื่อยขาชิบเป๋ง และไม่มีสะดุดตาสักชึ้น กลับมาถึงบ้านก็ทุ่มนึงพอดี สู้กันต่อวันพรุ่งนี้ หนทางฝึกงานยังอีกยาวไกล